Doelen, keien en kikkers

Laat je uitstelgedrag achter je!

Uitstelgedrag heeft dikwijls te maken met het feit dat je niet precies weet wat je wil bereiken. Soms zijn de taken zo groot zijn dat er gewoon geen beginnen aan is.  Je doelen neerschrijven en dan dadleijk starten met de belangrijkste zaken om die doelen te halenis dé truuk om veel te bereiken in je leven.

“Doelen, keien en kikkers” verder lezen

Focus en concentratie worden flow

Focus² = flow

Wanneer je zelf goed georganiseerd bent en gezorgd hebt dat je bureel opgeruimd is, je hoofd leeg en je e-mail je niet langer stoort dan zijn er dikwijls nog collega’s of anderen in je omgeving die met de beruchte zin “heb je een minuutje” je aandacht komen stelen. Natuurlijk moet je soms je collega’s helpen, natuurlijk leven we nu eenmaal in een sociale omgeving, maar soms is het kunnen werken in een focus zo belangrijk om een taak af te krijgen dat we ook hier oplossingen moeten voor zoeken.

“Focus en concentratie worden flow” verder lezen

Walter Mischel, De marshmallow test. (boekbespreking)

Walter Mischel, De marshmallow test, verbeter je zelfbeheersing. 285p 2014 (paperback)

 

Een kind krijgt een marshmallow aangeboden en mag kiezen: eet deze nu op of wacht even en dan krijg je er twee. Wat zal het doen? En wat zegt die keuze over zijn toekomst?

“Walter Mischel, De marshmallow test. (boekbespreking)” verder lezen

gewoonte en gewoontevorming

Er zijn verschillende manieren om taken gedaan te krijgen.

Ik doe iets omdat ik het wil doen

Gemotiveerd zijn en iets doen omdat men dat wil doen

is er een van. Dit kan werken, maar motivatie is erg afhankelijk van de context. Slecht weer, een opmerking van de chef, een klein fysiek ongemak,… Allemaal redenen waarom de motivatie soms wel en soms niet groot is. Daardoor is het moeilijk en in geval van een belangrijke taak met deadlines zelfs gevaarlijk om hier op te rekenen.

“gewoonte en gewoontevorming” verder lezen

Kelly McGonigal, The upside of stress. (boekbespreking)

Kelly McGonigal , the Upside of Stress: Why Stress Is Good for You, And How to get Good at It (paperback 285p 2015)

McGonigal is een nog redelijk jonge psychologe aan de Stanford Universiteit. Ik kende haar eerdere werk over wilskracht. Naast Baumeister is zij degene die hierover het meeste onderzoek deed. In onze blogs verwijzen we regelmatig naar beiden.

Op een wat toevallige manier komt McGonigal in aanraking met een verrassende mindset. Door het werk van Alia Crum leert zij de keerzijde van stress kennen.

Stress is het gevolg van de reactie van ons lichaam op een plotse spanning of gevaar. Het resulteert in een vecht- of vluchtreflex en stamt uit onze heel vroege evolutie. Ook dieren kennen deze reactie. De stressrespons was vroeger van belang toen me moesten ontsnappen aan de hongerige leeuw of aan ander gevaar. De traditionele studies en boeken over stress kunnen niet goed weg met deze stressrespons, die, zoals ze zeggen, in onze tijd nog steeds ontstaat als reactie op gepercipieerd gevaar. De probleemstelling zoals we die al jaren leren is dan dat we in onze maatschappij met de gevolgen van die vecht- of vluchtreactie geen weg meer kunnen (we kunnen niet weglopen uit de vergadering en we kunnen een dwaze kwade baas niet neermeppen…). Hierdoor blijft de stressreactie intern in ons lichaam. En als dat dan wat chronisch wordt zijn we voortdurend onder invloed van deze geïnternaliseerde reacties en dan worden we ziek. Maagzweren, maagdarmstoornissen, hoofdpijn, hartkwalen enzoverder. Omdat we deze stress (of chronische angst zoals het ook wel eens genoemd wordt) niet kunnen ontvluchten en de reacties ervan voelen, gaan we met vervangmiddelen de gevolgen proberen ongedaan te maken. Alcohol, nagelbijten en roken als zelfgekozen oplossingen, slaapmiddelen, maagzuurremmers of bètablokkers als voorgeschreven hulpmiddelen.

Niet langer als het van McGonigal afhangt. Uit onderzoek vond men dat stress ook een heel positieve invloed kan hebben. Voorwaarde is enkel dat men stress anders beziet, niet als schadelijke en ongewenste factor, wel als hulpmiddel van ons lichaam om de stressvolle reactie aan te kunnen.

En dat postitieve effect is dan niet enkel het wegblijven van de traditionele stressklachten, maar zelfs omgekeerd : als je stress omarmt dan wordt je lichaam daar beter van. En een tweede effect is dat je prestaties er op verbeteren. Mensen die de ervaring van stress als positief zien (stress helpt me deze moeilijke klus uit te voeren) leveren in onderzoek na onderzoek betere resultaten af. Net zoals stress ervoor zorgde dat we snel en ogenblikkelijk konden vluchten voor de hongerige leeuw, zo zorgt stress ervoor dat ons brein beter werkt en een groter probleemoplossend vermogen heeft. De verhoogde bloedtoevoer door het uitzetten van de aders zorgt voor de aanvoer van meer zuurstof naar al onze vitale organen, zo kunnen wij de hedendaagse stressor beter aan.

Het lijkt allemaal helemaal tegengesteld aan wat we altijd al leerden, maar McGonigal voert zovele onderzoeken aan en vertelt zo overtuigend dat het allemaal wel heel plausibel klinkt. Vanuit al de onderzoeken en doorheen het ganse boek geeft ze een aantal manieren mee om onze mindset te wijzigen en die ons zullen helpen stress als vriend en medestander te beschouwen. Ik noem ze hieronder. Ze lijken niet allemaal even logisch of voor de hand liggend. Als je de achterliggende onderzoeken wil bestuderen, dan lees je best het boek van McGonigal.

De volgende keer dat je naar een stressvolle situatie gaat, schrijf dan gedurende een tiental minuutjes over een hogere waarde in je leven. (bijvoorbeeld onafhankelijk worden, compassion tonen, voor een betere wereld zorgen..).

De volgende keer dat je je eigen hart in je keel voelt bonzen, bedenk dan dat dat de reactie van je lichaam is om je beter door die welbepaalde situatie te helpen. Vertel jezelf dat al die sensaties die je voelt die manieren van je lichaam zijn om jouw optimaal voor te bereiden om als winnaar uit die situatie te komen. Deze korte cognitieve mindset reset, zo blijkt uit het onderzoek, helpt je niet alleen veel beter te presteren, maar vernietigt ook alle schadelijke invloed van wat je vroeger als stress benoemde.

Een derde mindset reset : als je een volgende keer in een moeilijk situatie komt, denk dan aan anderen die hetzelfde of iets ergers meemaken. Als die anderen kennissen, vrienden of BV’s zijn, is het effect nog sterker.

Als je in een stressvolle situatie komt, probeer je dan te herinneren hoe je vorige keer die situatie hebt overwonnen en hoe je daar sterker bent uitgekomen. Als je de ervaring van stress ziet als een manier om sterker te worden, dan zal je dat een volgende keer effectief ook als zodanig ervaren.

McGonigal noemt nog enkele mindset resets in het boek. Ze zijn de moeite waard om eens uit te testen. Sommige zijn op het eerste zicht verrassend. Maar McGonigal geeft aan elk een stevige wetenschappelijke onderbouw en kan echt wel veel kaderen in onze evolutionaire groei. Vele van haar inzichten linkt ze bovendien met andere auteurs die hetzelfde maar vanuit een ietwat ander gezichtspunt benaderden (Dweck, Maxwell, Goleman,…).

 

‘Sterker met stress’ leest in het begin vlot. Vooral omdat je echt wel verrast wordt door de inzichten en bewijsvoering. Het is heel tegengesteld met wat ik al verschillende decennia leer. Naarmate het boek vordert herhaalt de auteur zichzelf wat. Het boek had minstens vijftig bladzijden dunner kunnen zijn. Maar, dat mag wel gezegd, McGonigal is volledig overtuigd en doet haar best om iedereen te overtuigen. Waarom? omdat zij zeker weet dat het omarmen van stress ons langer laat leven, meer doet bereiken en, à la limite, ons gelukkiger maakt.

 

Degenen onder jullie die meer willen weten, maar niet het boek willen lezen. Er is een al tien miljoen keer bekeken TED talk van McGonigal over dit thema. Vijftien minuten met Nederlandstalig onderschriften. Ik zet de link hieronder. zeker weten, nadien halen jullie haar boek wel om het te lezen.

 

 

Marshall Goldsmith, Triggers. (boekbespreking)

Marshall Goldsmith. Triggers, creating behavior that lasts – becoming the person you want to be. 2015

Marshall Goldsmith is een coach. Al een beetje op leeftijd en met oneindig veel wereldwijde ervaring. Hij is voornamelijk bezig met top CEO’s. Iemand anders kan zijn prijskaartje niet betalen vrees ik, hoewel hij wel een bepaalde garantie biedt : je moet hem enkel betalen als je na drie maanden vindt dat zijn adviezen en coaching je iets bijbrachten. Goldsmith heeft zijn eigen executieve coaching bureau.

Vind je jezelf ooit wat ongeduldig? Ben je niet altijd de empathische medemens die je zou willen zijn? Verschiet je zelf wel eens hoe geïrriteerd je kan zijn als een bepaalde collega je aanspreekt? Heb je je humeur wel eens van 0 naar 60 weten accelereren als iemand je in het verkeer de weg afsneed?

Dan ben je bij Triggers van Goldsmith in het juiste gezelschap.

Deel I gaat over de redenen en impulsen (triggers) waardoor we niet altijd de persoon worden die we eigenlijk wel willen zijn.
Goldsmith zoekt naar de prikkels die ons kunnen laten ontsporen. Al snel heb je door dat de schuld steken op je omgeving niet langer opgaat. Je leeft nu eenmaal niet in een vacuüm, dus je doet er goed aan uit te zoeken welke impulsen of gebeurtenissen jou aanzetten tot dat gedrag waar je zelf zo graag van af zou willen. Deze kunnen intern, direct, bewust, verwacht, productief zijn, of hun tegendeel. Omdat onze impulsen altijd gevolgd worden door een gedrag en een beloning van dat gedrag, zijn we ook in staat om dat te wijzigen.

Goldsmith steekt dan door naar een thema dat mij erg aanspreekt, de overgang van planning naar uitvoering. Nu zijn we planner, zegt Goldsmith, maar straks moeten we doener zijn. En daar zit een wereld van verschil tussen. Hij benoemt vijftien veel gebruikte excuses om die kloof niet te dichten : “morgen is er nog een dag”, is zo’n dooddoener, maar ook “ik word nooit moe en mijn enthousiasme is oneindig” en “ik doe het tenminste beter dan Jan”. Al deze uitvluchten helpen ons… nu niets te moeten doen en nu niets te moeten veranderen.

Stel je voor dat je een dagje naar het strand gaat of een dag fietsen, hoe ondenkbaar zou het dan zijn moest je niet op voorhand naar het weerbericht kijken of op Google wat over de omgeving opzoeken? En toch is dat wat we dikwijls doen als het over ons gedrag gaat, we vergeten dat er ook een omgeving is die ons beïnvloed. Altijd en voortdurend.

Goldsmith gaat dan over naar veranderen. Hij gebruikt in zijn coaching sessies hiervoor het rad van verandering. Als je verandering wenst denk dan aan nieuwe zaken creëren, zaken weglaten, dingen veranderen of verbeteren en tenslotte sommige zaken in je leven of gedrag te aanvaarden. We kunnen deze methodiek ook gebruiken bi het opstellen van onze doelen, op het werk, met onze teams of privé.

In deel twee bewandelt Goldsmith het thema van de duurzame verandering door te proberen en op te volgen. Hij introduceert hiervoor de techniek van de actieve en engagerende vragen. Een actieve vraag betrekt je intensief in wat je wil bereiken en is van het type : deed ik vandaag mijn best om gelukkig te zijn, complimenten te geven, te sporten… .Best dagelijks te beantwoorden zegt Goldsmith. En als het je zelf niet lukt, vraag dan een vriend of huur je een coach.

Deel drie leert ons structuur te aanvaarden om meer zaken te bereiken in ons leven. De thema’s wilskracht en ego depletion komen aan bod. Hoe kan structuur ons daarbij helpen en hoe moet die structuur er dan uit zien? En, tenslotte, waarom is het soms zo lastig dat allemaal te aanvaarden? Omdat, zegt Goldsmith, we te snel tevreden zijn met ‘goed genoeg’.

Deel IV tenslotte is een kort, mij wat overbodig deel. Het gaat over de cirkel van engagement. Goldsmith herhaalt er nog wat zaken en concludeert dan eigenlijk dat om te veranderen we ons eerst moeten bewust worden van de gevolgen die sommige impulsen op ons hebben, en dan bewust kiezen om onze reatcie erop te wijzigen. Als je wat moeilijker lopende relaties wil veranderen en daarbij zelf het initiatief wil nemen dan sla je dit deel best niet over.

Goldsmith is een auteur die ik graag lees, dus hoe objectief ik over zijn boeken ben, dat weet ik zelf niet meer goed. Maar het is me wel heel duidelijk dat ik steeds veel bij leer van hem. Als mijn collega’s me in de voorbije jaren soms ten goede zagen veranderen, dan was dat dikwijls door Goldsmith. En ook ‘triggers’ zal weer dat effect hebben. Zeker weten.

Goldsmith schrijft heel authentiek en kan uit eigen ervaring tal van voorbeelden geven. Zijn visie over leiderschap is heel anders dan de wat cynische ondertoon die in heel veel ‘gedraag je professioneel’ adviezen zit. Die gaan soms wat veel over manipuleren en bewerken van anderen, dan over authentiek leiderschap. Dat is bij Goldsmith heel anders.

Het past ook beter met wat ik vroeger leerde van Carl Rogers (authenticiteit, echtheid en congruentie), maar Goldsmith voegt er zeker de dimensie van de invloed van de eigen persoon aan toe. En in zijn laatste boek leert hij hoe je die eigen persoon duurzaam ten goede kan veranderen.

Het is wat laat om als kerstgeschenk te dienen, anders zou ik zeker zeggen: bestel Triggers maar snel bij bol.com. Helaas nog niet in het Nederlands verkrijgbaar, maar gezien Goldsmiths andere boeken werden vertaald zal deze ook wel volgen. Ik zal het opvolgen en hier even melden als het zover is.

 

noot: triggers is nu in het Nederlands verkrijgbaar : https://www.bol.com/nl/p/triggers/9200000046575292/

Ontketenen je brein, Theo Copernolle. (boekbespreking)

Theo Compernolle. Ontketen je brein, hoe hyperconnectiviteit en multitasken je hersenen gijzelen en hoe je er aan kan ontsnappen. 2014 , 423 p

 

Compernolle is arts en coach. Zijn basisonderzoek ging over stress. En dat voel je doorheen gans het boek.

Al eer het boek van start gaat is de hoofdtoon gezet. Met vier aforismen uit de 17e en 19e eeuw worden de kracht van focus en de kwaliteit van storingen geëtaleerd.

Een inleidend en wat theoretisch deel één komt wat traag op gang. Ik kan niet goed beschrijven wat er precies in staat. Het belangrijkste om te onthouden is het verschil tussen het reflexbrein en het reflecterende brein. Dit concept blijft nadien door het ganse boek gebruikt.

In deel twee beschrijft Compernolle uitgebreid de manier waarop we dat nieuwe en unieke menselijke deel van het brein ketenen. Hij gebruikt hiervoor de metafoor van de breinboei. Achtereenvolgens worden volgende boeien beschreven: altijd online zijn, multitasking, een continue laag niveau van stress, gebrek aan pauzes en slaap, en de nefaste invloed van open kantoorruimtes.

De e-mail (en navenanten: facebook, sms, WhatsApp, …) en het gebruik van de gsm achter het stuur vormen de twee concentraten van dit deel. Vooral dat laatste zet Compernolle flink in de verf. Later in het boek komt hier nog verschillende keren op terug. Niet onterecht denk ik, als je de cijfers van de ignorantie én de cijfers van het verhoogde risico combineert.

In deel drie, ja hoor, komen de breinboeibrekers aan bod. Alle boeien passeren nog eens de revue. Dat maakte dat het boek wat langdradig leest en lijkt alsof het vele herhalingen bevat. Nochtans is Compernolle origineel in zijn aanpak in dit deel. De breinboeienbrekers waar ‘ik’ zelf wat kan aan veranderen, die ‘wij’ en tenslotte die ‘zij’ kunnen wijzigen. Compernolle moedigt aan om met collega’s en huisgenoten afspraken te maken over het gebruik van ICT (nogmaals, met mailen en gsm-gebruik achter het stuur in een hoofdrol).

Compernolle concludeerde zijn boek in drie regels: roei taakwisselingen radicaal en genadeloos uit, ga offline om te reflecteren, ga offline om te pauzeren en te archiveren.

 

En wat langdradig aanvoelend boek. Maar Theo Compernolle schrijft erg authentiek. Je voelt dat alles wat hij schrijft gemeend en erg doorleefd is. Daardoor vergeef je hem graag de zonde van herhaling.

Na het lezen van dit boek weet ik nog feller dan voorheen: altijd online zijn is een verslaving die veel te veel tijd kost, multitasken is slecht slecht slecht, en de gsm en de auto zijn een gevaarlijke combinatie.

 

 

Matthieu Ricard, Altruïsme (boekbespreking)

Matthieu Ricard, Atruïsme, de kracht van compassie. (Ten Have, 2015 oorspronkelijke uitgave 2013)

 

In de lijvige werk (900 blz) verbindt de Franse Boeddhistische monnik inzichten uit verschillende wetenschappen aan mekaar. Doorheen het ganse boek wordt een verbazingwekkende hoeveelheid feiten uit wetenschappelijk onderzoek op gebied van psychologie, filosofie, natuurwetenschappen en ecologie gepresenteerd.

Ricard vertrekt erg theoretisch met hoofdstukken over de betekenis van empathie, altruïsme en compassie. Altruïsme noemt hij die levenswijze waarbij met die welbepaalde motivatie het verlangen naar het welzijn van de ander wordt nagestreefd. In de vele volgende hoofdstukken geeft hij door tientallen voorbeelden het bewijs dat altruïsme wel degelijk bestaat. Ricard gaat dan op zoek naar de oorsprong van altruïsme. Hij zoekt en vindt dat onder meer in de evolutietheorie, in vele oude culturen, bij dieren en kinderen.

Hij gaat vervolgens op zoek naar manieren om dat altruïsme te cultiveren waarbij hij verschillende keren stilstaat bij de motiverende kracht van meditatie. Hij begint dan aan een tiental hoofdstukken met vele tegenvoorbeelden en vaststellingen dat altruïsme echt niet universeel is. Dit is het pessimistische deel van het boek. Gestructureerd egoïsme, de houding van de georganiseerde voedselindustrie, de toestanden in ’s werelds slachthuizen, de verschillende genocides… allemaal passeren ze de revue. Vele voorbeelden zijn erg pakkend. Door deze vele tegenvoorbeelden besef je echt wel dat altruïsme niet universeel is, wel dat het verrek veel zal kunnen helpen bij het oplossen van de problemen waarmee de mensheid geconfronteerd wordt.

In het vierde en laatste deel bekijkt Ricard hoe een altruïstische samenleving gebouwd kan worden. Hij bespreekt achtereenvolgens samenwerking, de kracht van opvoeding en onderwijs, manieren waarop ongelijkheid wordt bestreden, hoe een economie altruïstisch kan zijn, en, tenslotte het belang en kansen van altruïsme voor toekomstige generaties en duurzame harmonie. Met steeds weer vele voorbeelden van de opbouwende kracht van altruïsme versus de vernietigende force van egoïsme.

Altruïsme van Matthieu Ricard is een heftig boek om te lezen. Je maakt kennis met geweldig culturen en mensen. Bothan als voorbeeld van een klein land dat werkt met zijn Bruto Binnenlands Geluk meter en erin slaagt welvarendheid te combineren met een negatieve CO2 balans. Je leert over Muhammad Yunus , de ontwikkelaar en grondlegger van het microkrediet. Hij geldt als een voorbeeld hoe 1 individu het verschil kan maken.

Maar daarnaast is er Monsanto als voorbeeld van destructiviteit ten bate van allesvernietigend kapitalisme. Het jarenlange geïnstitutionaliseerde bedrog van de tabaksindustrie en de georganiseerde leugens van de geneesmiddelenindustrie.

Verhalen van mensen die het verschil maakten in de ene richting (de Afrikaanse boer die op zijn manier en inzet duizenden hectares woestijn in vruchtbaar land herschiep, Nelson Mandela of Gandhi die met tomeloze inzet hun land én de wereld veranderden) of in de andere richting (verhalen van psychopathische moordenaars, Hitler of Stalin).

Zelden las ik zoveel pessimisme en optimisme gebundeld in 1 boek. Ik weet ook niet welke de balans is. Ricard eindigt met optimistische hoofdstukken, maar de rest kan moeilijk vergeten worden…

 

Een geweldig boek, maar als ik het binnen enkele maanden herlees zal ik enkele hoofdstukken misschien toch maar overslaan. Van de andere kant kan ik niet anders dan zelf nadenken over een hoop problemen. En vooral proberen te onthouden dat ook individuen het verschil kunnen maken. Zullen maken.

Nu bestellen bij Proxis of Amazon en Ricards werk ligt nog netjes onder je Kerstboom…

Office Lens (Android en IOS)

Office Lens (Android en IOS)

Office Lens is een product van Microsoft. Het is een mobiele app om documenten en afbeeldingen te scannen. Vergelijkbaar met bijvoorbeeld Camscanner, maar in perfecte combinatie met je andere office producten op je mobiel toestel. Een must have als je papierarm of met een clean desk wenst te werken.

“Office Lens (Android en IOS)” verder lezen

Tot hier en nu verder, Marshall Goldsmith

Tot hier en nu verder, Hoe succesvolle mensen nog succesvoller worden. Marshall Goldsmith, (2008)

Waar je ook staat in je carrière, het boek van Marshall Goldsmith is de gids om je bewust te worden van je slechte gewoontes, om er komaf mee te maken en te bereiken wat je wil bereiken. Goldsmith maakt duidelijk dat we er vaak geen idee van hebben hoe we over komen op onze medewerkers, baas, collega’s en ondergeschikten. Dit boek opent je de ogen en laat je zien hoe onze omgeving ons gedrag echt ervaart. En vaak is dat heel anders dan wij denken… . Misschien herken je hier wel iets van: je denkt dat je kennis deelt op een overleg door continu aan het woord te zijn, maar anderen vinden je arrogant en zouden graag hebben dat je ook eens luistert. Je denkt dat anderen het appreciëren als je continu commentaar geeft op hun voorstellen, maar anderen vinden je bemoeizuchtig. Je denkt dat je verantwoordelijkheden geeft door te delegeren, maar anderen vinden dat je je er makkelijk van af maakt.

“Tot hier en nu verder, Marshall Goldsmith” verder lezen